Na terenach włączonych do ZSRR już w końcu X 1939 r. wywłaszczono właścicieli ziemskich oraz znacjonalizowano przemysł i banki. Przeprowadzono masowe aresztowania (do 1941 r. ogółem ok. 300 tyś. osób), zwłaszcza wśród urzędników państwowych i samorządowych, oficerów, ziemian i działaczy społecznych. W łatach 1940-1941 miały miejsce cztery fale deportacji Polaków w 1940 i 1941 r. Wywożono ich głównie do łagrów w europejskiej części ZSRR, w Kazachstanie oraz na Syberii. W sumie liczbę wywiezionych oblicza się na około 1,2-1,3 min (w tym 50-60% Polaków). W VI 1941 r. w czasie ewakuacji ludności ze wschodnich terenów polskich NKWD dokonała masowych mordów w więzieniach. Nowa fala wysiedleń miała miejsce na terenach wschodnich w latach 1944-1945, po ponownym wkroczeniu Armii Czerwonej.