Siły Armii Czerwonej wydzielone do uderzenia na Polskę i zorganizowano w dwa fronty: Białoruski i Ukraiński, l liczące ponad 620 tyś. żołnierzy w pierwszym rzucie (wraz z uzupełnieniami ich liczba wzrosła do końca kampanii do 2,5 min), ponad 4700 czołgów i 3300 samolotów. Kierownictwo polityczno-wojskowe ZSRR ściśle koordynowało swoje przygotowania do agresji z władzami III Rzeszy. Plany współdziałania operacyjnego z Wehrmachtem na ziemiach polskich uzgadniała radziecka misja wojskowa w Berlinie. W nocy z 16 na 17IX J. Stalin przekazał niemieckiemu ambasadorowi w Moskwie informacje o terminie rozpoczęcia agresji przeciw Polsce przez Armie Czerwoną. Pierwsza faza działań realizowana była 17-23 IX, a początek drugiej wiązał się z osiągnięciem przez jednostki radzieckie linii demarkacyjnej: Grajewo-Biaiystok-Hajnówka-Kamieniec Litewski-Brześć-Bug-Sokal-Lwów-Stryj. O godzinie 5.00 17IX granice polskie przekroczyła Armia Czerwona.